به گزارش روابط عمومی مرکز مدیریت حوزههای علمیه فارس،کارگاه «جریانشناسی یهود در مواجهه با اسلام (معاصرسازی بعثت فاطمی)» با ارائه سرکار خانم منازاده در مدرسه علمیه فاطمة الزهراء سلاماللهعلیها شیراز، در ایام فاطمیه و هفته کتاب برگزار شد.
خانم منازاده بخش اول را با استناد به منابعی چون مقاله «عملیات یهود برای مقابله با پیامبر (ص)» از سید هادی علیزاده، مجموعه «مهار انحراف» و «تبار انحراف» از مهدی طائب و کتاب «قوم نافرمان: تاریخ قوم یهود از آغاز تا امروز» از مرتضی آقاحسینی، به بررسی تاریخی و تحلیلی مواجهه جریان یهود با اسلام پرداخت.
وی در بخش نخست با اشاره به آیه ۸۲ سوره مائده، ضرورت دشمنشناسی را مورد تأکید قرار داد و گفت: قرآن یهود را سرسختترین دشمن مؤمنان معرفی کرده است. وی با طرح این فرضیه که ناگفتههایی در تاریخ وجود دارد که با کشف آنها ردّ پای یهود در توطئههای صدر اسلام روشن میشود، تصریح کرد: دشمنشناسی منافاتی با ضرورت وحدت اسلامی ندارد؛ بلکه برای دیدن دستهای پنهانی است که موجب تفرقه بین مسلمانان میشوند.
استاد حوزه و دانشگاه در ادامه با اشاره به انتظار یهود برای «موعود دوم» طبق تورات، سه مرحله عملیات یهود برای مقابله با پیامبر اسلام (ص) را برشمرد: جلوگیری از تولد پیامبر (ص) از طریق ترور نسل، ایجاد استحکامات در مسیر مدینه تا قدس، و نفوذ در بین صحابه و ایجاد انحراف در اسلام.
وی در تشریح مرحله اول به ترور هاشم، عبدالمطلب، عبدالله و پیامبر (ص) در کودکی اشاره کرد و با استناد به آیه ۱۴۶ سوره بقره، شناخت دقیق یهود از پیامبر آینده را مورد توجه قرار داد. در ادامه، «هفت خاکریز» شامل بنیقریظه، بنیمصطلق، بنینضیر، خیبر، تبوک، موته و قدس به عنوان مناطق سکونت یهود بر سر راه مدینه به قدس معرفی شد.
وی ضمن اشاره به مواجهه نظامی یهود در جنگهای بدر و احد، شایعه کشته شدن پیامبر (ص)، نبردهای مستقیم با بنیقینقاع، بنیقریظه و خیبر و همچنین اتحاد یهود با مشرکان، عملیات نعیم بن مسعود برای ایجاد تفرقه بین احزاب و بنیقریظه و نقش امیرالمؤمنین علیهالسلام در خیبر و کندن درب قلعه، و تغییر عرصه کارزار در تبوک و موته را تشریح کرد. هر چند یهود هر سه مرحله را همزمان آغاز کرد؛ در مرحله اول ناکام ماند و در دو مرحله دیگر بهطور نسبی موفق شد.
خانم منازاده در بخش دوم ارائه با عنوان «بعد از رحلت رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلم» به امتداد نفوذ یهود و شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها پرداخت. وی با اشاره به اینکه مرحله سوم عملیات یهود یعنی «نفوذ در سازمان حکومتی» پس از رحلت پیامبر (ص) به «کنار زدن حضرت علی علیهالسلام» و «رسیدن به رأس قدرت» انجامید، این پرسش را مطرح کرد که آیا رد پای این نفوذ را میتوان در شهادت حضرت زهرا (س) نیز یافت؟
استاد حوزه در این بخش، به ماجرای ارسال سپاه اسامه به شام، تخلف ابوبکر و عمر از دستور پیامبر (ص)، شهادت فرماندهان سپاه، اجتماع برای تقسیم مناصب حکومتی، حضور قبیله بنیاسلم و بیعت اجباری، تلاش شبانه امیرالمؤمنین (ع) و حضرت زهرا (س) برای جلب حمایت مهاجرین و انصار، جمعآوری قرآن توسط امیرالمؤمنین (ع)، غصب اموال اهلبیت (ع) مانند فدک ، خیبر ، منطقه بانقیا و هجوم به خانه حضرت زهرا (س) اشاره کرد.
بر پایه منابع و اسناد فریقین، افرادی چون ابوبکر، عمر، قنفذ «یهودیزاده» و مغیره بن شعبه با اعمالی چون جمع کردن هیزم و تهدید و آتش زدن خانه، سقط حضرت محسن (ع) با لگد به در و ضرب تازیانه بر بازوی حضرت زهرا (س) و... در شهادت دختر پیامبر اسلام (ص) نقش داشتند. همچنین خطاب امام حسن (ع) به مغیره بن شعبه در تاریخ ثبت شد که: «تو بودی که دختر پیامبر را زدی و او را خونین کردی» و در جریان شهادت امام حسین علیه السلام در پی اعتراض عبدالله بن عمر به یزید، یزید با نامهای از عمر بن خطاب به معاویه که تمام جریان ضرب و شتم خانم حضرت زهرا سلام الله علیها را در جریان غصب خلافت، بطور کامل نوشته بود، پاسخ داد و این نامه نیز در تاریخ سندی بر مظلومیت اهلبیت عصمت و طهارت علیهم السلام ثبت شد...
در این بخش منابعی چون «کتاب سلیم» سلیم بن قیس هلالی، «بحارالأنوار» علامه مجلسی، «الاحتجاج» شیخ طبرسی، «غایة المرام» هاشم بحرانی و «مأساة الزهراء» سید جعفر مرتضی عاملی مورد استناد قرار گرفت.
در پایان خانم منازاده ضمن اشاره به آیه ۵۴ سوره مائده و ضرورت ثبات قدم، بعثت فاطمی را به عنوان مسیری برای حقطلبان، برای همیشه تاریخ، تبیین و تشریح کرد و وظایف ما را به عنوان بانوی طلبه شیعه ایرانی این گونه بیان کرد: خودمان را بشناسیم و توانمندیهایمان را باور کنیم و در مسیر جهاد تبیین با توکل به خدا تلاش کنیم. اولویتهای زندگی را در ساحت انسانی، خانوادگی و اجتماعی تشخیص و در تربیت نسل مهدوی بکوشیم.
