به گزارش روابط عمومی حوزه علمیه خواهران استان فارس، جلسه هفتگی درس اخلاق، با سخنرانی سرکار خانم رستمی، مدیر مدرسه علمیه فاطمه‌الزهرا (س) جنت‌شهر، در محل هیأت حضرت زینب (س) این شهر، در روز یکشنبه ۵ مهر ماه برگزار شد.
خانم رستمی در ادامه سلسله‌مباحث «تربیت خدامحور»، با استناد به حکمت ۱۰۵ نهج‌البلاغه از امیرالمؤمنین علی (ع) اظهار داشت: حضرت در این کلام نورانی مرزهای بندگی را ترسیم کرده و می‌فرمایند خداوند واجباتی تعیین کرده که نباید ضایع شوند، حدودی نهاده که نباید از آن‌ها تعدی کرد، از اموری نهی فرموده که نباید حرمتشان شکسته شود و در اموری نیز از روی حکمت سکوت کرده است؛ بنابراین بندگی راستین در رعایت دقیق این حدود و پرهیز جدی از هرگونه «افراط و تفریط» است.
وی با مذمت رفتارهای صوفیانه و رهبانیت‌گرایانه افزود: در سیره معصومین (ع) سخت‌گیری‌های بی‌جا و زهد کاذب مردود شمرده شده است؛ چنان‌که امام معصوم به فردی که دنیا و تکالیف اجتماعی را رها کرده و در قبر می‌خوابید، تذکر دادند که چرا به نفس خود ظلم می‌کنی و در امری که خدا نخواسته، خود را به تکلف می‌اندازی.
دو رکن بنیادین در «تربیت خدامحور»
مدیر مدرسه علمیه فاطمه‌الزهرا (س) تحقق تربیت خدامحور را مشروط به رعایت دو مؤلفه اساسی دانست و تصریح کرد:
«نخستین رکن، نیت خالصانه است؛ یعنی کار صرفاً برای رضایت حق‌تعالی انجام شود نه برای خوشامد دیگران، همسر یا مسئولان. دومین رکن، انطباق عمل با ملاک‌های شرعی و الهی است که از متن آیات قرآن و روایات اهل‌بیت (ع) استخراج می‌شود. هیچ عملی بدون پیوند این دو رکن، صبغه الهی پیدا نمی‌کند.»
وی با اشاره به جایگاه رفیع معصومین (ع) به عنوان الگوهای بی‌بدیل بشریت خاطرنشان کرد: بر اساس فراز نورانی زیارت جامعه کبیره «کَلَامُکُمْ نُورٌ وَ أَمْرُکُمْ رُشْد»، اهل‌بیت عصمت و طهارت دارای ملکه عصمت‌اند و خطایی در اندیشه، رفتار و خلقیات آنان راه ندارد؛ از این رو یگانه میزان و شاقول سنجش رفتارها، سیره نورانی آن بزرگواران است.
رد شبهه «دل‌پاکی بدون عمل» و پیوند آن با تفکر مرجئه
خانم رستمی با اشاره به شبهات رایج در زمینه پایبندی به مناسک شرعی نظیر نماز و حجاب گفت: امروز برخی افراد با شعار «مهم این است که دلت پاک باشد»، التزام به واجبات و پرهیز از محرمات را کم‌اهمیت جلوه می‌دهند. این نگاه دقیقاً احیای تفکر انحرافی «مُرجِئه» در صدر اسلام است که ایمان را صرفاً امری قلبی دانسته و عمل را فاقد ارزش می‌پنداشتند.
وی تأکید کرد: بر اساس منطق رواییِ اهل‌بیت (ع) «لا خَیرَ فی دینٍ لا صَلاةَ فیه»؛ دینی که در آن نماز و عمل به احکام نباشد خیری ندارد. دلی که به معنای واقعی متوجه خداوند باشد، حتماً نورانیت خود را در رفتار، پوشش، حیا و چشم انسان متجلی می‌کند و نمی‌تواند نسبت به حدود الهی لاقید باشد.
شاخصه‌های سبک زندگی و انسان خدامحور
این استاد حوزه علمیه در ادامه به تشریح ویژگی‌های انسان خدامحور در زندگی روزمره پرداخت: ۱. آغاز امور با نام و یاد خدا: بنا بر حدیث نبوی «کُلُّ أَمْرٍ ذِی بَالٍ لَمْ یُذْکَرْ فِیهِ اسْمُ اللهِ فَهُوَ أَبْتَر»، کاری که صبغه الهی نداشته باشد نافرجام و بی‌برکت خواهد بود.
۲. کار و تلاش برای کسب روزی حلال: کار اقتصادی و معاش، بخشی از عبادت است؛ همان‌طور که امام صادق (ع) در گرمای طاقت‌فرسای تابستان شخصاً بیل به دست گرفته و کار می‌کردند و فرمودند دوست دارند بنده را در حال تلاش برای روزی حلال ببینند.
۳. طلب علم توأم با تهذیب نفس: علم‌آموزی زمانی ارزشمند است که به اصلاح باطن و خدمت به خلق منجر شود.
هشدار نسبت به علم منهای تهذیب و لزوم زمان‌آگاهی طلاب
خانم رستمی با نقل روایتی از پیامبر اکرم (ص) درباره برتری محفل علم‌آموزی بر عبادت فردی، افزود: حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) هشدار می‌دهند دانشی که انسان را اصلاح نکند، مایه گمراهی است. اگر علم با خودسازی همراه نباشد، حتی اگر فرد حافظ و مفسر قرآن یا مسلط به زبان‌های مختلف باشد، به ورطه کبر و غرور افتاده و چه بسا در گذر زمان قلم و زبانش در تقابل با ولایت و ترویج افکار التقاطی غربی به کار گرفته شود.
مدیر مدرسه علمیه خواهران جنت‌شهر در پایان با تأکید بر لزوم زمان‌آگاهی جامعه مذهبی و طلاب یادآور شد: فعالان دینی باید از تحولات فکری، پدیده‌های نوظهور و گرایش‌های نسل جدید مطلع باشند تا بتوانند در میدان تقابل فکری و فرهنگی به درستی ایفای نقش کنند؛ اما شرط پایدار ماندن در این مسیر، حفظ اخلاص، مرزبندی دقیق با گناه و حرکت مستمر در مسیر اصلاح نفس است.
