به گزارش روابط عمومی مرکز مدیریت حوزه علمیه خواهران فارس، رقیه حامل استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش در نشست تدبر در قرآن کریم با موضوع سوره کافرون با حضور طلاب که در مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش برگزار شد بیان کرد:پیامبر اسلام (ص) همگان را به پرستش خدای یگانه دعوت میکند و از پرستش غیر او بازمیدارد و منادی یک دین جدید است برخی میخواهند آن حضرت را به عقبنشینی وادارند و چنان کنند که نسبت به پرستش غیر خدا تسلیم گردد و از دینی جدید با معبودی جدید سخن نگوید.
وی افزود: کافران دانسته یا نداسته با سلاح مغالطه و از موضع دینی به میدان آمدهاند سر منشا آن این است که آنان خدایی را که پرستش او با پرستش دیگر خدایان جمع میشود خدای توحید قلمداد کرده و موضع حق به جانب گرفتهاند پیامبر (ص) با بیانی قاطع این تصور غلط را رد میکند.
استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (س) گراش بیان کرد: هرگز گمان نکنید که معبود من همانی است که خود را ثابت در پرستش او میدانید؛ آن معبودی که پرستش او با پرستش غیرش قابل جمع است خدای یگانه من نیست خدای من أحد است و دومی حتی برایش تصور نمیشود چه برسد به اینکه در کنارش عبادت شود.
وی افزود: پس از نفی توهم کافران راجع به معبود پیامبر (ص) لازم است دندان طمع آنان به کلی کنده شود و برای بار دیگر اعلام شود "وَ لا أَنتُم عَابِدونَ ما أَعبُد" و این بار پس از ریشه کن کردن توهم بیجای وحدت معبود مشرکان با معبود توحید باید بدانند تا زمانی که کافرند و دست از شرک برنداشتهاند نمیتوانند خود را پرستنده معبود پیامبر (ص) بدانند.
حامل گفت: کافران در خدایان استمراری، روزمره و متغیر خویش که هر روز مشغول پرستش آنها هستند خود را با پیامبر (ص) شریک نمیدانند؛ اما پیامبر (ص) را پرستنده همان خدایی میدانند که معبود قدیمی و ثابت ایشان است یعنی گمان میکنند که پرستش خدایان متعدد و متغیر طریقی برای پرستش خدای واحد است و خدای واحد خیالی را بر معبود پیامبر (ص) تطبیق میدهند.
وی افزود: کافران که تلاش میکردند تا پرستش معبود پیامبر (ص) را قدر مشترک دین آن حضرت با دین خود جلوه دهند و در پی آن پیامبر (ص) را موسس فرقهای باطل در دین خود معرفی کنند ناکام میمانند و مشخص میشود که معبود یگانهای که پیامبر (ص) عبادت میکند غیر از معبود ثابتی است که مشرکان مدعی عبادت او هستند و عبادت غیر او را در طول عبادت او توجیه میکنند.
حامل بیان کرد: برخلاف آنچه برخی تصور کردهاند، سوره کافرون در مقام پیشگویی آینده نیست؛ یعنی درصدد آن نیست که اسلام نیاوردن کافران خاصی را پیشگویی کند بلکه از عدم امکان سازش با کافران سخن میگوید و این تا زمانی است که وصف کفر در ایشان باقی باشد و آنگاه که اسلام بیاورند و دیگر کافر نباشند سوره درباره آنان سالبه به انتفای موضوع خواهد بود.
